Word Lid!
Logo_Icim_Leiden
Navigatie

Islām, imān en iḥsān; de verhouding tussen geest, lichaam en intellect

Deel met je vrienden! Facebook Twitter google

Islamitisch Centrum Imam Malik | 16 oktober 2014

Islām, imān en iḥsān; de verhouding tussen geest, lichaam en intellect

1. Sunnah: ook openbaring

De islam bestaat uit twee soorten openbaringen, de koran en sunnah. Hoewel veel mensen bij openbaring alleen aan de koran denken -omdat ze of niet weten dat de sunnah ook een openbaring is, of omdat de sunnah voor hen een ondergeschikte rol heeft-, is het noodzakelijk om in de sunnah te geloven als openbaring. De koran bewijst de verplichting in het geloven in en de aanwezigheid van de sunnah van de profeet ﷺ door middel van de volgende verzen:

  • K.2:129„O,onzeHeer.EnzendtotheneenboodschapperuithunmiddendieUwtekenenzal verkondigen en die hen Uw Boek onderwijst en de Wijsheid en die hen zal louteren.” !
  • K. 2:151. „Zoals Wij tot u een boodschapper uit jullie midden hebben gezonden die aan jullie Onze tekenen verkondigt en jullie loutert en jullie het Boek onderwijst en de Wijsheid.”!
  • K.4:113. „En Allah heeft aan jou het Boek en de Wijsheid geopenbaard.”!
  • K.3:164. „Allah heeft de gelovigen begunstigd, door uit hen midden een boodschapper tot hen te zenden, die hen Zijn tekenen verkondigt en hen loutert en hen het Boek en de Wijsheid onderwijst, al waren zij daarvoor in een duidelijke dwaling.”!
  • K.62:2. „Hij is Degene die onder de ongeletterden een boodschapper uit hun midden zond die aan hen Zijn tekenen verkondigt en hen loutert en hen het Boek onderwijst en de Wijsheid.”!
  • K.33:34. „En gedenkt wat verkondigd wordt in jullie huizen aan de tekenen van Allah en de Wijsheid.”!De geleerden zijn bijna unaniem tot de consensus gekomen dat het woord wijsheid in deze verzen naar de sunna verwijst. (Muqāl b. Hayyān, Abū Mālik, Qatādah, al-Hasan al-Basrī en vele andere). Sommige andere geleerden hebben het woord wijsheid uitgelegd als kennis van de wet van Allah, wat op minder directe wijze ook uiteindelijk verwijst naar de sunnah. !

    2. De plicht van het volgen van de sunnah

 Een tweede bewijs voor de aanwezigheid van de sunnah en van de plicht om de sunnah van de profeet ﷺ te volgen wordt onder andere door de volgende verzen bewezen:!

  • K.3:132. „O, jullie die geloven. Gehoorzaam Allah en de profeet, opdat u barmhartig moge worden bejegend.”!
  • K.8:46. „En gehoorzaam Allah en Zijn profeet en twist niet onderling, waardoor jullie laf worden en jullie kracht verdwijnt. En weest geduldig: voorwaar, Allah is met de geduldigen.”!

 

  • K.33:71. „Hij [Allah] zal jullie daden voor jullie goed maken en jullie zonden vergeven. En wie Allah en Zijn boodschapper gehoorzaamt: waarlijk, die heeft een geweldige triomf behaald.”!

 

  • K.24:56. „En verricht de salah en geeft de zakah en gehoorzaamt de boodschapper, opdat jullie begenadigd moge worden.”!

 

  • K.8:24. „O, jullie die geloven. Geeft gehoor aan Allah en aan de boodschapper wanneer hij jullie oproept tot wat jullie leven geeft. En weet dat Allah een afscheiding maakt tussen een mens en zijn hart. En voorwaar, tot Hem zullen jullie worden verzameld.”!

Ook hier zijn de geleerden het met elkaar eens dat de gehoorzaamheid aan de profeet ﷺ betekent dat men zijn sunna moet volgen.

Het bewijs dat de woorden van de profeet ﷺ daadwerkelijk een openbaring zijn en niet zomaar woorden, wordt onder andere door het volgende vers geleverd.!

„Uw metgezel [de profeet vrede zij met hem] is noch afgedwaald noch afgeweken. Noch spreekt hij naar eigen begeerten. Het is niets anders dan een openbaring die wordt geopenbaard.” (k. 53:2,3,4) !

Met andere woorden, er is geen islam zonder de sunnah van de profeet ﷺ. Maar wat betekent de sunnah? Wat exact uit het leven van de profeet ﷺ is precies sunna?!

3. Definitie van sunnah

Sunnah betekent ‚gewoonte’, of ‚gebruik’ als manier van doen. Wanneer we sunnah zeggen, bedoelen we er automatisch de sunnah van de profeet ﷺ.  Deze bestaat uit drie delen.!
1. De daden van de profeet ﷺ in praktisch opzicht, zoals het eten van dadels bij het verbreken van het vasten, het verrichten van twee gebedseenheden als moskeegroet bij binnenkomst van de moskee, het knippen van de nagels, wegnemen van okselharen, de adhkār bij bijna alle dagelijkse bezigheden, zoals voor en na het eten en dat met de rechterhand, bij het aankleden, bij het betreden en verlaten van het toilet, het huis, de moskee, het aanschaffen van een offer tijdens het offerfeest en veel en veel meer. Kortom, dit zijn de daden die de profeet ﷺ verrichtte, welke niet in de koran beschreven worden. Maar omdat ze aan de profeet vrede zij met hem door Allah de verhevene zijn onderwezen middels een openbaring, gelden zij als voorbeeld en maatstaf van hoe wij moeten leven. Met andere woorden, wij moeten zoveel mogelijk deze daden volgen.

Maar is alles wat de profeet ﷺ gedaan heeft een sunna die we moeten volgen? Nee. Sommige zaken die de profeet vrede zij met hem deed, bevatten geen religieus- juridische inhoud. Dit houdt in dat ze niet gevolgd hoeven te worden, omdat ze geen betrekking hebben tot het belijden van het geloof. Bijvoorbeeld: de profeet ﷺ vond wortelen en uien niet lekker en at ze gebruikelijk niet. Dat wil niet zeggen dat wij deze dan ook gebruikelijk niet mogen eten en dat we dus tekortkomen of in overtreding zijn als we deze wel eten. Aan de andere kant vond hij vet bij het vlees lekker. Hiervoor geldt hetzelfde, namelijk dat we dat niet hoeven te volgen. Dit zijn persoonlijke voorkeuren die geen religieus-juridische status hebben, de zogenoemde jibilliyāt al-rasūl.!

2. De woorden van de profeet ﷺ. Deze zijn onder te verdelen in drie soorten: gebiedende, verbiedende en toestemmende uitspraken. Hieronder enkele voorbeelden.!

a) Gebiedend: „Bid zoals jullie mij hebben zien bidden.” (via Malik ibn Huwayrith in al-Bukhārī) Bijvoorbeeld vier eenheden te bidden bij maghrib in plaats van drie zoals de profeet ﷺ , is verboden en maakt het gebed ongeldig wanneer het bewust gedaan is.

Een ander voorbeeld: het laten staan van een baard, waarover de profeet ﷺ duidelijk is geweest in hoofdzakelijk drie verschillende overleveringen. En zo zijn er tientallen andere voorbeelden te noemen uit de sunnah van de profeet ﷺ waarin hij iets mondeling opdraagt om te doen.

  1. b)  Verbiedend: „Zie je deze twee mensen [in de graven]? Zij worden gestraft. De een die lasterde anderen en de andere plaste in het openbaar.” Een ander voorbeeld. „Maak van jullie graven geen moskee.” Nog een voorbeeld: „Allah vervloekt de drager van een pruik en de aanbrenger daarvan, de drager tatoeages en de aanbrenger daarvan.”
  2. c)  Bijvoorbeeld dat we twee soorten bloed en twee soorten karkassen mogen eten: „Twee soorten bloed en twee soorten karkassen zijn ons toegestaan. De twee soorten bloed zijn de lever en milt. En de twee soorten karkassen zijn vis en sprinkhanen.”

Er is nog een vierde soort sunnah die door sommige geleerden als een aparte categorie wordt gezien, namelijk stilzwijgend goedkeuren. Dat betekent dat de profeet vrede zij met hem iets gezien of gehoord heeft dat een metgezel heeft gedaan en daar niets over gezegd heeft. In dat geval is dat een goedkeuring van die daad. Een voorbeeld is de coïtus interruptus (het lozen van zaad buiten de baarmoeder ter voorkoming van een zwangerschap). Aangezien hier maar slechts een paar voorbeelden van zijn en die vaak geen betrekking hebben op religieus-juridische zaken, p!laatsten andere geleerden deze onder de toestemmende sunnah.!

Conclusie

Het voornaamste verschil tussen de koran en de sunnah is dat de koran letterlijk het woord van Allah is waarbij zowel de vorm van het woord als de betekenis ervan samen hetzelfde en van Allah zijn. De sunnah zijn woorden en daden van de profeet ﷺ  die Allah aan hem geopenbaard heeft en gesproken en verricht door de profeet ﷺ . Gezien ze beiden een openbaring zijn, is het een plicht om in beiden te geloven en ze te volgen.
Een tweede verschil is dat de koran in zijn geheel -dus elke letter en elk woord- van begin tot eind 100% authentiek is, en wel van de allerhoogste vorm van authenticiteit die er bestaat. Deze vorm van hoogste authenticiteit heet tawātur. De koran is in zijn geheel mutawātir, terwijl dat niet voor de ahādīth geldt. Er zijn maar een aantal ahādīth die mutawātir zijn. Dat betekent geenszins dat de ahādith in de sahīh boeken staan niet authentiek zijn. De ahādīth in Bukhari, Muslim, al-Nasa’i, Ibn Majah, al-Tirmidhi en Abu Dawud zijn sahīh. Dat betekent dat ze authentiek zijn en dus gevoelgd dienen te worden.

Graag wil ik herhalen en daar mee afsluiten dat het geloven in alleen de koran zonder de sunnah in de islam niet mogelijk is. Zonder de sunnah van de profeet vrede zij met hem is er geen islam. In ons volgende artikel in sha Allah zullen we dieper op de relatie tussen de koran en de sunnah ingaan. De centrale vraag daarbij zal zijn hoe het zit met de authenticiteit van ahādīth. Allah weet het beter.

Contact ons

Wil je ons een vraag stellen of iets melden? Stuur ons gerust een email via het contactformulier. Bel je liever? Bel dan naar 071-5210022